Kategoria: Efekty

Witamina D3+K2

Witamina D3

Witamina D3, K2 czy dwa w jednym?

W okresie jesienno-zimowym warto zatroszczyć o prawidłową suplementację dlatego w szczególności polecamy witaminy z grupy D3.

Działanie witaminy D3 na ludzki organizm jest ogromnie szeroki, stąd powinno sie suplementować swoją dietę w okresie jesienno-zimowym tym środkiem. Witamina D3 występuje w różnych postaciach jak: tabletki rozpuszczalne w wodzie, kapsułki czy ampułki. Decydując się na suplementację D3 warto pamiętać, iż jest to witamina rozpuszczalna w tłuszczach dlatego warto suplementować ją środkami, które mają szanse wchłonąć się organizmu jak kapsułki tłuszczowe lub ampułki.

Wiele przeprowadzanych badań wskazuje, iz witamina D3 wspomaga prawidłowe wchłanianie, witamina-d3-k2wykorzystywanie oraz utrzymywanie odpowiedniego stężenia we krwi wapnia oraz fosforu. Odpowiednie stężenie D3 to również zdrowe kości oraz zęby, odpowiednie funkcjonowanie mięśni oraz działa wspomagająco na układ odpornościowy. Spory wpływ witaminy D3 to także prawidłowe funkcjonowanie hormonu tarczycy.

Ciekawym środkiem jest połączenie witaminy D3 z K2 Mk7.

Kompleksowe działanie D3 z K2 wspiera utrzymanie zdrowych kości i absorbcję wapnia do układu kostnego. Jak widać suplementacja witaminą D3 oraz K2 ma prawidłowy wpływ na ludzki organizm, a jego szerokie działanie połączone w jednym środku ułatwia dostarczanie odpowiedniej ilości obu witamin mechanzmowi ludzkiemu.

Kość składa się z ponad 12 minerałów w tym z wapnia. Jednak nie stale wapń trafia do kości oraz może osadzać się na tętnicach powodując zwapnienie tętnic. By nie dopuścić do zagrożenia zwapnienia tętnic i osteoporozy zalecany jest kompleksowy środek jakim jest witamina D3 MK7 w postaci ampułek softgel. Rozszerzenie o witaminę K2 wspomaga wchłanianie wapnia przez kości.

Zadbaj o zdrowy układ kostny i z witaminą D3 Mk7!

Ostropest plamisty

ostropest plamisty

Ostropest plamisty (lek na wątrobę) to roślina pochodząca z obszaru śródziemnomorskiego natomiast rosnąca w wielu zakątkach świata, w tym w Polsce jako roślina uprawna lub zdziczała.

Już w I wieku naszej ery lecznicze atrybuty Ostropestu plamistego poznał Pliniusz Starszy. Do teraz wykorzystywana w leczeniu lub w działaniu profilaktycznym (np. niweluje wpływ substancji toksycznych, jeżeli ktoś pracuje w szkodliwych warunkach). Ostropest plamisty testuje się przy takich dolegliwościach jak: wzdęcia, marskość wątroby, zapalenie wątroby, stłuszczeniu wątroby, nieżytach dróg żółciowych, kamicy żółciowej, a także po żółtaczce, w trakcie leczenia nowotworów.

Ostropest plamisty jest na tak tyle ciekawy, iż stwierdzono u niego odporność na skażenia.

Dwoje uczonych V. Zheljazkov oraz S. Nikolov udowodnili, że ostropest trwały jest na zatrucia przemysłowe, także metalami: ostropest plamistykadmem, ołowiem, cynkiem i miedzią. Swoją tezę poparli doświadczeniem, które polegało na zasadzeniu ostropestu na obszarze zatrutym przez hutę w różnych odległościach, a nawet przy samej hucie. Wyniki były zdumiewające. Roślina nie wykazała żadnych zmian oprócz zmniejszonej ilości nasion proporcjonalnie do odległości od huty albo w ogóle ich nie zmniejszała. Roślina nie była w żadnym stopniu zatruta metalami co może świadczyć o jej wielkich atrybutach leczniczych i odporności co może nadawać się na ból wątroby.

Owoce ostropestu plamistego posiadają sylimaryne, która chroni zdrowe komórki wątroby przed uszkodzeniem, natomiast zniszczone komórki odbudowuje. W dodatku ostropest plamisty chroni wątrobę przed truciznami m.in. takimi jak alkohol, czy nawet truciznami muchomora sromotnikowego.
Liczne badania kliniczne dowiodły, iż Ostropest można stosować na bóle wątroby. Jedno wykazało poprawę u osób z wątrobą uszkodzoną nadużywaniem alkoholu. Drugie na osobach z uszkodzoną wątrobą w wyniku używania leków psychotropowych. Inne z kolei badanie wykazało poprawę u robotników pracujących w toksycznych warunkach.

Ostropest plamiasty wykazuje nie tylko korzystny wpływ na wątrobę i woreczek żółciowy, ale także ochrania nerki oraz obniża poziom cholesterolu we krwi. Ostropest plamisty zwiększa ponadto odporność organizmu.

Melisa

melisa

MELISA LEKARSKA

Pochodzi ze wschodnich rejonów Morza Śródziemnego. Ma piękne, sercowate, jasnozielone liście a także różowe albomelisa niebieskawe kwiaty. Znana była już w starożytności, jej liście o przyjemnym cytrynowym zapachu dodawano do potraw. Aktualnie stosuje się ich głównie do sałatek, mięs i ryb. Zażywana jest raczej w celach leczniczych – działa uspokajająco, przyspiesza zasypianie. Napar z melisy fantastycznie zastępuje herbatę.

Tak, tak, tak 🙂 jak już się większość domyśla tą roślinką, o której uprawie napiszę jest melisa :). Tak dobrze nam znana i często też uprawiana w ogródkach przez nasze babcie oraz mamy.

Myślę, że osoby preferujące herbatki ziołowe będą zainteresowane hodowlą melisy. A oto parę rad jak wyhodować sobie taką roślinkę w ogródku, domu, na parapecie.

Uprawa:

Latem melisa lubi miejsca słoneczne i ciepłe (25-30⁰C), zimą nieco chłodniejsze. Tuż przed kwitnieniem ścinamy wierzchołki pędów oraz suszymy. Po przycięciu roślina wypuszcza nowe pędy.

Podlewanie:

Zapewniamy stałą, jednostajną wilgotność podłoża.

Nawożenie:

Można nawozić nawozami wieloskładnikowymi, raz na miesiąc.

Przesadzanie:

W przypadku kilkuletniej uprawy wiosną co roku, w przepuszczalne, zasobne w próchnicę podłoże.

Rozmnażanie:

Z nasion wysiewanych w marcu – kwietniu do doniczek na głębokość około 0,5cm. Utrzymujemy stałą wilgotność podłoża i temperaturę około 22⁰C. Melisę można także rozmnażać przez podział starszych roślin.

Kurkuma

kurkuma

Kurkumina – źródło długowieczności

Kurkuma jest wieloletnią rośliną z rodziny imbirowatych rosnącą w Azji południowej. Wyróżnia się ona bardzo mocnym smakiem a także zapachem. Działanie medyczne kurkumy znane było przez Hindusów już od wieków. Kurkuma występująca też pod nazwą szafran indyjski – dodaje smaku, kolorytu potrawy i leczy. Kurkuma jest ponadto jedną z najlepiej zbadanych roślin, która wspiera nasze zdrowie.

Atrybuty kurkuminy związanie są z zapobieganiem chorób  serca, nowotworom, chorobie Alzheimera. U tych, którzy jedli kurkuminę, odnotowano aż o 65 proc. mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia ataku serca. Jak widać to prawdziwy eliksir długowieczności, który opóźnia starzenie się organizmu. Skutecznie neutralizuje wolne rodniki poprzez bezpośrednie blokowanie ich działania. Potrafi także usuwać rodniki hydroksylowe, które postrzegane są za najbardziej reaktywne ze wszystkich wolnych rodników. Ponad to kurkumina pobudza aktywność własnych mechanizmów antyoksydacyjnych.

Kurkumina to niezwykła substancja, która korzystnie wpływa na kości, stawy, hamuje starzenie się naczyń w mózgu,kurkuma-i-piperyna przyczynia się do prawidłowego działania chrząstki stawowej, korzystnie wpływa na trawienie oraz wątrobę. Jej systematyczne przyjmowanie wpływa na zmniejszenie różnych objawów związanych z chorobami stawów oraz stanów zapalnych, w tym również reumatoidalnego zapalenia stawów. Oprócz tego obniża poziom cholesterolu. Skutecznie opóźnia lub nawet zapobiega wielu chorobom, które wiążą się ze zmniejszoną wraz z wiekiem aktywnością mózgu. Ulepsza pamięć, a oprócz tego przyczynia się do zwiększenia zdolności przyswajania nowej wiedzy. Warto wiedzieć też, że kurkumina jest 8 razy mocniejsza od witaminy E i C.

Kurkumina zawarta w kurkumie systematyzuje pracę komórek poprzez osadzanie się w błonach komórkowych.

Z kurkumy wytwarzany jest BCM-95. To stuprocentowy czysty ekstrakt z kurkumy. Kurkumina działa na poziomie molekularnym zatrzymując działanie białka, które przyczynia się do powstawania nowotworów. Poprzez połączenie kurkuminy i olejku eterycznego z kurkumy zwiększyło się 6-8 razy działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne i antynowotworowe. Dzięki kurkuminie komórki nowotworowe są nieporównywalnie wrażliwsze na działanie chemioterapii przez co pozwalają na podawanie choremu niższych dawek leków.

DIETA NA STRES OKSYDACYJNY

stres oksydacyjny

Prowadzisz szybki tryb życia, nie masz chwili na odpoczynek i dużo się stresujesz?

Jeśli nie uprawiasz sportu i nieprawidłowo się odżywiasz, jesteś wystawiona na stres oksydacyjny. Sprawdź, czym się charakteryzuje i jakie są jego skutki.

Co to jest stres oksydacyjny?

Stres oksydacyjny rodzi się w wyniku zakłócenia harmonii w organizmie, kiedy wolne rodniki zdobywają dużą przewagę nad usuwającymi je antyoksydantami. Procesy metaboliczne zachodzące w ludzkim organizmie powodują tworzenie wolnych rodników, czyli cząsteczek posiadających wolny elektron.

Stres oksydacyjny może powodować takie choroby jak: miażdżyca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, cukrzyca, choroby serca, stany zapalne, choroby neurodegeneracyjne (Parkinson, Alzheimer), reumatoidalne zapalenie stawów.

Przyczyny i przejawy

Dynamiczny tryb życia, zbyt duża konsumpcja przetworzonej żywności, zabrudzenie środowiska i duża dawka stresu to najkrótsza droga do stworzenia stresu oksydacyjnego. Początki są bardzo błahe i objawiają się zazwyczaj bólem głowy, kłopotami z trawieniem, zaparciami, kłopotami tkanki skórnej oraz bólami mięśniowymi i stawowymi. Organizm przesyła sygnał, że coś jest nie tak. Nie ignoruj go, bo może to być początek stresu oksydacyjnego. Kolejnym etapem jest obniżenie ilości składników odżywczych we krwi. Następstwem stresu oksydacyjnego jest powstawanie stanów zapalnych. O jego obecności w organizmie mogą świadczyć również: duży poziom cholesterolu LDL we krwi czy przedwczesne starzenie się skóry.

Acerola witamina C

Dieta klucz do sukcesu. Jeżeli będziesz żywić się w korzystny sposób, możesz uniknąć skutków które powoduje stres oksydacyjny. Prawidłowo ułożona dieta powinna poprawiać odporność organizmu a także mieć w sobie antyoksydanty. Racjonalne odżywianie nie tylko polepsza stan zdrowia, ale także samopoczucie. Warto też wprowadzić aktywność fizyczną, dzięki której zwiększa się poziom hormonów szczęścia.

Produkty obfite w antyoksydanty

Warzywa: brokuły, marchew, pomidory, zielona papryka, szpinak, pietruszka, szparagi, buraki, kapusta, brukselka, karczochy, ogórki, dynia, cebula, czerwona papryka, czosnek, groszek, fasola, soja
Owoce: jeżyny, jagody, truskawki, maliny, porzeczki, kiwi, ananas, śliwki, morele, jabłka, mango, brzoskwinie, winogrona, czereśnie, pomarańcze, grejpfrut, arbuzy, cytryna, gruszki
Pełne ziarna: owies, otręby, jęczmień, kukurydza
Przyprawy: goździki, oregano, kurkuma, cynamon, kmin rzymski, kardamon, bazylia, nasiona gorczycy, kolendra, tymianek
Orzechy: włoskie, ziemne, laskowe, migdały, pistacje
Inne: ryby i owoce morza, siemię lniane, nasiona słonecznika

Witamina c w żelkach

Unikaj:
– niezdrowej przetworzonej żywności
– smażonych, przypalonych potraw (podczas smażenia powstają niekorzystne dla zdrowia związki aminowe, obecne także w produktach przypalonych)
– alkoholu oraz papierosów
– dużej porcji cukru
– nieczystego środowiska
– nerwów